Oczyszczalnie trzcinowe według
technologii duńskiej
Roślinne oczyszczalnie ściekówW ostatnich latach jako
alternatywa dla małych "technicznych" oczyszczalni ścieków,
szczególnie dla jednego lub grupy budynków, pojawiły się
oczyszczalnie ścieków z udziałem roślin. Technologia
oczyszczalni ścieków przy użyciu roślin jest stosunkowo młoda.
Pierwsza tego typu oczyszczalnia powstała w latach
pięćdziesiątych w Izraelu, a w Europie pierwsze prace badawcze
zostały podjęte równolegle przez Kathe Seidel z Instytutu
Limnologii Maxa Planka w Plon oraz R. Kickutha z Instytutu
Gleboznawstwa Uniwersytetu w Getyndze w latach
sześćdziesiątych.
W Polsce pierwsze prace rozpoczęto w latach osiemdziesiątych
i wtedy też wybudowano pierwsze obiekty. Roślinne oczyszczalnie
ścieków można ogólnie określić jako urządzenia w których
oczyszczanie ścieków zachodzi przy udziale roślin. Synonimami
sformułowania oczyszczalnie roślinne są takie określenia jak
"oczyszczalnie hydrobotaniczne", "oczyszczalnie bagienne",
"oczyszczalnie korzeniowe", czy bliżej określające stosowaną
technologię nazwy tj. "pola trzcinowe", "oczyszczalnie
korzeniowe", "oczyszczalnie gruntowo-roślinne" itp.

Rysunek 1. Oczyszczalnia trzcinowa ze zbiornikiem
gnilnym i drenażem rozsączającym.
Ogólnie oczyszczalnie roślinne można podzielić na:
- systemy z powierzchniowym przepływem ścieków,
- systemy z podpowierzchniowym przepływem ścieków,
- systemy kombinowane.
Inny podział oczyszczalni roślinnych można przeprowadzić
biorąc pod uwagę rodzaj roślin zastosowanych do oczyszczania. W
tym wypadku oczyszczalnie możemy podzielić na:
- oczyszczalnie z roślinnością bagienną,
- oczyszczalnie z roślinnością wodną zakorzenioną,
- oczyszczalnie z roślinnością wodną pływającą,
- oczyszczalnie wierzbowe.
Jeszcze innym kryterium podziału może być kierunek przepływu
ścieków, na podstawie którego oczyszczalnie roślinne można
podzielić na:
- z przepływem poziomym,
- z przepływem pionowym,
- z przepływem mieszanym.
W Polsce szczególne zainteresowanie towarzyszy oczyszczalnią
z wykorzystaniem trzciny (Phragmites australis syn.
Phragmites komunalis). W zależności od zastosowanego
wypełnienia złoża oczyszczalnie trzcinowe można podzielić
na:
- z wypełnieniem żwirowym (metoda Brixa),
- z wypełnieniem gruntem rodzimym z dodatkami (metoda
Kickutha).

Rysunek 2. Typowa budowa poletek do oczyszczania
ścieków.
Oczyszczanie ścieków w oczyszczalniach trzcinowych jest
wynikiem współdziałania procesów mechanicznych, chemicznych i
biologicznych zachodzących w środowisku gruntowo-wodnym.
Trzcina posadzona w tej oczyszczalni ma na celu:
- transportowanie tlenu poprzez źdźbła a do kłączy i
korzeni, a następnie do strefy gruntu wokół korzenia,
- rozluźnienie struktury gruntu poprzez przerastanie
korzeniami, a tym samym zwiększenie współczynnika
filtracji,
- biokatalityczne działanie korzeni pozwalające na
optymalny przyrost mikroorganizmów w strefie
gruntowo-wodnej,
- pobieranie przez roślinę substancji pokarmowych i
wbudowywanie ich w swoje komórki.
W wyniku transportu tlenu poprzez pędy do korzeni, wokół
korzeni powstaje strefa tlenowa, w której wyniku oddziaływania
bakterii tlenowych zostają utlenione związki węgla oraz
zachodzi proces nitryfikacji azotu amonowego. Poza strefą
tlenową, istniejącą w bezpośrednim sąsiedztwie, istnieje strefa
beztlenowa, w której zachodzi proces defosfatacji i
denitryfikacji. Taki efekt mozaikowy stref tlenowej i
beztlenowej zwany "efektem rezosferycznym" powoduje znaczne
zwiększenie ilości mikroorganizmów w glebie (od 10-100
miliardów mikroorganizmów na 1 gram gleby) niż w przypadku
terenów nie porośniętych roślinami. Ilości te są porównywalne z
ilością mikroorganizmów w metodach technicznych.
Firma Transformer Dansk Roodzone Teknik, która ma na swojej
liście referencyjnej ponad dwieście obiektów oczyszczalni
trzcinowych socjalno-bytowych oraz przemysłowych o
przepustowości od 1 m3/d do 1000
m3/d, proponuje oczyszczalnie o
przepływie poziomym wypełnione gruntem rodzimym (jak w metodzie
Kickutha) z dodatkami, które są tajemnicą firmy.
W Polsce firma Dansk Roodzone Teknik ma cztery obiekty
zrealizowane oraz cztery będące w realizacji. Największym
obiektem zrealizowanym wg technologii tej firmy jest
oczyszczalnia ścieków w Inwałdzie, a najstarszą pracującą
oczyszczalnią jest oczyszczalnia dla Zespołu Szkół Rolniczych w
Bujnach k/Piotrkowa (ponad czteroletnia).
Po dwóch latach pracy oczyszczalni w Bujnach parametry
ścieków na odpływie spełniają wymagania jakim powinny
odpowiadać ścieki oczyszczone odprowadzane do wód
powierzchniowych lub gruntu.
Efekty oczyszczania wahają się w granicach:
- BZT585 - 97%
- ChZT72 - 93%
- Zawiesina ogólna82 - 99%
- Azot ogólny56 - 83%
- Azot amonowy62 - 88%
- Fosfor całkowity56 - 82%
W okresie zimowym nie zaobserwowano zamarzania pól
trzcinowych, a efekt oczyszczania był ok. 12-18% niższy niż w
sezonie wegetacyjnym.
Wnioski wynikające z badań oczyszczalni roślinnych
krajowych i zagranicznych
- W oczyszczalniach trzcinowych osiągane są wysokie
efekty oczyszczania zarówno w zakresie zawiesiny, jak i BZT
oraz związków biogennych. Efektywność oczyszczalni w
okresie zimowym obniża się o ok. 10-20%.
- Dla prawidłowej pracy oczyszczalnie trzcinowe wymagają
skutecznych urządzeń do mechanicznego oczyszczania
ścieków.
- Niezbędny okres dla wpracowania się oczyszczalni
trzcinowych ścieków i ustabilizowania się odpływu wynosi
2-3 lat.
- Stwierdzono, że w oczyszczalniach trzcinowych zachodzi
wysokoefektywne usuwanie ze ścieków metali ciężkich, które
kumulują się w złożu gruntowym.
- W otoczeniu oczyszczalni trzcinowych nie występują
nieprzyjemne odory, chyba że z nieprawidłowo
eksploatowanych urządzeń mechanicznych.
- Stwierdzono w praktyce znaczne różnice pomiędzy ilością
ścieków dopływających, a odpływających wynikającej z
różnicy pomiędzy parowaniem a ilością opadów. W małych
oczyszczalniach może dojść w okresach letnich do braków
wypływu.
- Przy rozpatrywaniu ofert na wykonawcę projektu i budowę
oczyszczalni trzcinowych należy brać pod uwagę posiadanie
przez firmę w tym zakresie "know-how" oraz doświadczenie w
realizacji tego typu obiektów.
- W fazie eksploatacji oczyszczalnia powinna być pod
stałym dozorem technologicznym.
mgr inż. Jerzy Fidrysiak Katedra
Wodociągów i Kanalizacji
Politechnika Łódzka
http://bialowieza.bialowieza.pl/ochrona.przyrody/2.htm
|